Ekspresi narsis-ku

Ku Popon Saadah

Bagian ka-5

Basa kuring keur ngaderes “Bumi Manusia” di rohang tamu, teu kanyahoan asupna, nyaho-nyaho Prasasti geus ngajentul diuk hareupeun.
“Éta téh buku énggal?” Tanya manéhna.
“Yup!”
“Iraha mésérna? Teu wartos-wartos!”
“Pamasihan.”
“Pamasihan saha?”
Teu dijawab.
“Ooh pamasihan tamu nu kamari ka dieu téa?”
Manéhna ku kuring ukur dirérét.
“Naha bet masihan cenah? Boa-boa ada udang dibalik buku?”
Kuring cicing. Tuluy pédah diantep meureun, diukna pindah ka gigireun.
“Naha teu nyarios ka Pras atuh, Rin peryogi buku nu kitu. Teu burung dipangmésérkeun.” Manéhna mencrong kénéh.
“Da Rin mah teu nyuhunkeun ka Fauzan ogé. Manéhna ujug-ujug masihan.” Kapaksa kuring némbalan, kaluman, gandéng ku tetelepékna.
“Meni perhatian pisan nya Si Manéhna téh geuning!” cenah deui.
“Ya..gitu déh,” ngajawab téh asal engab.
“Sering masihan bukuna?”
“Mun manéhna sering masihan, badé kumaha? Mun manéhna langka masihan, badé kumaha?” bari panon mah anteng kénéh kana bacaan.
“Ati-ati. Ulah asal nampi kitu waé!”
Kuring teu ngarti kana maksud éta caritaanana, Naon anu dimaksud ku Pras kudu ati-ati téh? Da Fauzan ogé lain jelema saliwat atuh. Geus dua taun kuring deukeut jeung manéhna téh, najan ukur reureujeungan di kampus wungkul. (more…)

Ku Popon Saadah

Bagian ka-4

Sanggeus diuk pahareup-hareup di tepas, Fauzan ngasongkeun bungkusan. Naon deui éta téh? Remen pisan manéhna barang béré, nepi ka geus éra narimana, sabab ti kuring mah tara aya kaingetan nanaon ka manéhna téh. Atuda sakalieun ditanya hayang dibéré naon gé ku kuring, manéhna sok kéképéhan, cenah éstuning iklas barang béré téh, teu ngarepkeun dipulang. Nya ari kitu onaman. Ngan ari mindeng-mindeng teuing mah, aya rasa sieun ogé, sieun méré bari pangarahan sangkan kuring daék ngigelan kahayang manéhna.
“Hatur nuhun. Padahal mah kadieu mah ka dieu wé ulah barang candak,” cekéng, rada basa-basi.
“Ah hatur lumayan, saé mah henteu,” cenah, ogé jawaban nu ngandung unsur basa-basi. Saterusna Fauzan ujug-ujug nanya kieu, “Rin, ari pameget nu sasarengan sareng Rin tadi téh saha?”
“Pras, éta bumina.” Jawab kuring bari nunjuk ka imah Prasasti.
“Tatangga?” Fauzan kerung.
“Muhun, ku naon kitu?”
“Sering angkat-angkatan sareng anjeunna?” Manéhna nanya deui.
Ari kuring ngajawab téh satarabasna.
“Sering sih. Sok silih anteur wé. Da sareng saha deui atuh, lanceuk-lanceuk abdi tarebih.”
“Atuh resep nya,” cenah deui.
“Resep naonna, Kang?”
“Muhun resep, tiasa unggal usik sasarengan, silih bélaan, silih….” Manéhna ngarandeg.
“Silih sentak, silih baeudan,” témbal kuring bari seuri.
“Osok paséa éta téh?”
“Kantenan wé. Ayeuna gé nuju musuh,” cekéng, ras inget kana lalakon tadi di ondangan, nyel kakeuheul téh datang deui. Sumarambah kana bayah.
“Piraku nuju musuh tiasa kénéh momotoran duaan?”
“Muhun, pan paséana ogé némbé di jalan, basa wangsul ti uleman.”
“Atuh Abdi aya saingan,” cenah.
“Naha bet sapertos dagang waé, aya istilah saingan sagala,” jawab kuring bari seuri. Manéhna milu seuri.
“Tapi Rin ogé resep pan ka anjeunna?” Jenis pertanyaan anu pangteu dipikaresepna ku kuring. Pertanyaan anu togmol jeung nyosok jero. Soal resep henteuna kuring ka Pras, asana Fauzan teu kudu nyaho. Rék nyémah mah nyémah wé atuh ulah bari jeung nyilidik sagala.
“Upami abdi nyebat resep, Akang badé kumaha? Upami nyebat teu resep badé kumaha?” Dikitukeun téh manéhna siga nu reuwaseun. Gancang némbalan, “Oh hapunten atuh. Omat ulah bendu, abdi mah mung saukur naros,” (more…)

Kamari siang, dinten Minggu abdi kénging iber anu pikabingaheun. Ayi Nety anu bubuara teras dumuk di Texas parantos dugi ka lemah cai. Waktos nelepon abdi téh anjeunna nuju di-spa sareng dilulur. Saurna cararapé sareng masih kénéh jetlag. Atuda uyuhan, abeng-abengan dina pesawat ti Amerika muru Indonesia téh aya kana 36 jamna. Nu mawi pantes pas dugi ka Bandung téh anjeunna henteu fit saurna.
Ari jonghok kieu mah abdi teu acan kantos sareng Ayi Nety téh. Kenal kitu bae, wanoh di cyber. Abdi kantos chatting di YM sareng anjeunna sababaraha kali. Éta ogé diwanohkeun ku Ayi Dhipa Galuh Purba. Waktos harita téh abdi diajak conference ku Ayi Dipa. Ari pék di room-na téh parantos aya Ayi Nétty, Téh Pipit Senja, sareng Téh Tini urang Tasik. Tah ti waktos harita abdi wanoh ka ieu Putri Sunda téh.
Anu matak hélok ka abdina, waktos anjeunna ngobrol sareng abdi dina telepon, éta lentongna éstuning nyunda pisan. Ari manawi téh nu tos lami bubuara di nagri deungeun mah bakal robih lentong nyarios téh, éh da Ayi Néty mah kumaha wé lentong urang Sukajadi Bandung. Hebat!
Sabéngbatan abdi nyawang kumaha profil anjeunna salami abdi mikawanoh anjeunna di cyber. Ayi Nety téh jalmina daréhdéh, low profile, sareng bébas. Éta wé upami gumujeng téh teu weléh ngahahah siga nu raos pisan. Sok ngagumujengkeun abdi anu upami nyarios téh rumaos sok polos heheh….
Janten hoyong geura jonghok yeuh, hoyong geura ngobrol sareng Putri Sunda nu kalintang mikadeudeuhna ka Ki Sunda, hoyong geura ngaguar pangalamanana salami anclang-anclangan di mancanagara.
Bagéa Ayi Nety!!

Ku Popon Saadah

Bagian ka-3

Motor anjog ka hiji aula anu buruanana geus méh pinuh ku kendaraan nu diparkir. Di sisi gapura dipasang janur sadua-dua. Ti tempat parkir katingali jelema ngaliud lebah lawang panto gedong resepsi, ngantay hareupeun penerima tamu.
“Ieu téh uleman nikahkeun atanapi nyepitan, Pras?” Tanya kuring, bari ngabebener buuk jeung baju nu teu rapih urut dibawa abeng-abengan kekebutan.
“Resepsi nikah.”
“Nikah saha?”
“Yudi, réréncangan nuju di SMA.”
Sanggeus ngoncikeun motor jeung nunda helm, tuluy manéhna dituturkeun ku kuring leumpang muru méja penerima tamu. Basa geus aya di jero, kuring teu burung palahak-polohok, euweuh nu wawuh saurang-urang acan. Suasana pésta keur meujeuhna ramé. Ieu kariaan téh dipirig ku musik éléktunan. Obrolan para tamu ondangan pabaur jeung lagu-lagu pop nu dihaleuangkeun ku biduan awéwé ti juru rohangan, kadéngéna semu ngaguruh.
Sanggeus milu ngantay sasalaman ka pangantén katut réngréngan kulawarga pangantén, Pras nungtun kuring muru méja parasmanan.
Bari dahar pagigir-gigir téh manéhna mah teu jongjong ngahuap balas loba nu ngajak sasalaman jeung nu nanya. Tayohna kabéh nu wawuheun téh babaturanana basa keur di SMA.
“Jeung saha euy ka dieu téh?” Tanya lalaki gigireun manéhna.
Pras nuduhkeun ka kuring. Kuring manggut ka nu nanya bari seuri.
“Iraha atuh silaing rék ngondang urang?” pokna téh.
“Hayu waé ayeuna kénéh gé rék ka imah urang mah,” jawab Pras.
“Yéé…sok api-api teu ngarti. Naha geuning lain ka nu baréto, Pras? Ari sugan tulus ka Si Margarét. Kapan harita téh meni layeut pisan.”
Najan ngomong kituna téh rada laun, teu burung kadéngé ku ceuli sorangan, da puguh diuk téh di gigireun maranéhna pisan. Karérét siku Pras nyigeung éta baturna, “Gandéng, bel!” cenah. Nu disigeung nyéréngéh, bari melong ka kuring. Kuring anteng nyanghareupan piring nu sanguna kari saeutik deui, api-api teu ngadéngé obrolan maranéhna. Lalaki gigireun téh tuluy indit, teuing ka mana léosna. (more…)

(21 Maret-20 April)

Nu disebut kajujuran téh datang ti dua pihakanana. Urang jujur, batur ogé kudu jujur. Sabalikna, batur jujur, urang ogé kudu jujur. Demi kajujuran téa sabenerna mah moal bisa tumuwuh di mana baé, da kajujuran mah lain … kangkung atawa saladah nu bisa hirup dina taneuh garing atawa taneuh baseuh.

Kaséhatan. Minggu ieu kudu bisa milih-milih olahraga naon anu cocog jeung diri urang. Kahadé ulah nyoba-nyoba olahraga ku cara…cingogo dua poé dua peuting terus-terusan bisi cangkeul jeung suku singsireumeun.

Rejeki. Duit nu katarima ayeuna can bisa gedé. Minggu hareup insya Alloh urang bakal narima duit gedé, asal imah warisan ti kolot urang dijual.

Asmara. Henteu kudu aral lamun urang iinditan jeung Si Manéhna, salawasna dibaturan ku adina. Upama urang ngarasa teu bébas, éta calon adi beuteung téh ulah didegungkeun sirahna, cukup dititah meuli roko wé ka…Surabaya.

Sawangan Kang Opik ti geger Sunten

(19 Pébruari-20 Maret)

Hirup di dunya ngan saukur darma wawayangan. Matakna teu anéh, lamun urang Sunda loba anu dingaranan … Darma, jeung raresep lalajo wayang. Husus ka jalma anu boga béntang Pisces, ulah ngarasa kagét lamun sabada kawin terus diparengkeun boga budak, budakna saacan déwasa sok disebut budak semata…wayang.

Kaséhatan. Minggu ieu urang kudu ati-ati dina ngajaga kaséhatan diri. Kahadé, ulah loba teuing dahar anu ngandung minyak saperti…kompor, patromak, jeung pom bensin.

Rejeki. Minggu ieu urang bakal meunang untung gedé. Suling urang bakal aya nu nawar sajuta, asal éta suling dijualna lengkep jeung…mundingna.

Asmara. Nu disebut cinta sajati téh nya éta cinta anu dumasar kana prosés bobogohan anu ngan sakali-kalina. Ari bobogohanana mindeng mah, lain cinta sajati deui. Bisa waé disebut cinta…dua jati, tilu jati, opat jati, lima jati, atawa…tilu puluh jati. Ari Boy jati mah mantan pamaén Persib.

Sawangan Kang Opik ti Geger Sunten

Ku Popon Saadah

Bagian ka-2

“Pras, anteur deui ka warnét!” Kuring wani ngajak téh sabab katingalina manéha keur salsé.
“Badé muruhan sabaraha? Mangkaning bodyguard profésional ieu mah!”
“Engké lah buruhna mah dirapélkeun.” Bari haté mah hayang seuri, naha manéhna maké asa dianggap bodyguard nya? Heureuy wungkul sigana.
“Meni resep-resep teuing ka warnét, aya naon sih di éta tempat téh?”
“Aya komputer, aya korsi, aya méja, aya téh botol, aya kipas angin….”
“Hayu atuh,” cenah bari maké jékét nu nyampay dina stang motorna. “Ka warnét mana?” bari nungtun motorna muru lawang pager.
“Nu di Babakan wé, ngarah énggal aksésna,” cekéng.
“Ngarah énggal aksésna atanapi…..,” manéhna teu nuluykeun caritaanana. Kuring jadi panasaran.
“Atanapi naon?”
“Atanapi resep ka operatorna?” cenah.
“Ih, teu wawuh-wawuh acan,” cekéng. Harita mah teu kapikir naon sababna manéhna bet ngomong kitu. Pas geus nepi ka warnét nu dituju, kakara kaharti, paingan Prasasti ngomong kitu atuh, kuring kakara sadar geuning operator ieu warnét téh kasép. Tapi keur naon kasép ogé ari teu wawuh-wawuh acan mah. Sok anéh-anéh waé ari Pras.
Geus dariuk pagigir-gigir, der kuring browsing, néangan référénsi keur nambah-nambah matéri makalah nu keur disusun. Tara bari chatting ari ka warnétna dibarengan ku manéhna mah. Komo bari diponcongok kawas ayeuna, kuriak diseungseurikeun, sabab lolobana batur chatting téh satipe jeung sorangan, resep ngobrol di cyber ngalér ngidul tanpa bukur, ngahambur-hambur umur. (more…)

(more…)