Ekspresi narsis-ku

Audzubillaahiminasyaitoonirrojiim.

Saestuna, geus nyampak dina diri Rosululloh tuladan nu hade keur anjeun, nya eta pikeun jalma-jalma nu miharep (rohmat) Alloh jeung (datangna) poe kiamat sarta manehna loba nyebut asma Alloh. (Al-Azab 33:22).

Jeung saestuna eling ka Alloh (solat), eta leuwih gede kautamaanana tibatan ibadah-ibadah sejenna. Saestuna solat teh mahing urang tina milampah kalakuan anu panggoreng-gorengna jeung tina munkar. (Al-Ankabut 29:45).

Jeung prak geura parentahkeun ka kulawarga anjeun sina ngaradegkeun solat jeung sing salabar aranjeun dina ngajalankeunana (Thaahaa 20:132).

Lamun anjeun beda pamadegan ngeunaan hiji hal, mangka pasrahkeun eta masalah ka Alloh (Al Qur’an) jeung ka Rosul (sunahna). (An-Nisaa : 59).

Sing saha jalma nu nuturkeun pituduh Kami, tinangtu moal aya rasa hariwang dina diri maranehna, sarta deuih maranehna moal saredih. (Al Baqoroh : 38).

He jalma-jalma anu ariman, kudu dijauhan loba teuing prasangka, saestuna sabagean prasangka teh dosa, jeung anjeun ulah neangan kasalahan batur, jeung sabagean ti anjeun ulah ngupat (ngomongkeun kagorengan) nu sejen. (Al-Hujurat:12).

Harta banda jeung barudak teh papaes kahirupan dunya, tapi amal-amal nu langgeng jeung amal soleh eta leuwih hade pahalana di sisi Pangeran anjeun, sarta leuwih hade pikeun dijadikeun harepan. (Al-Kahfi : 46)

Kami baris nguji anjeun ku hal-hal anu goreng jeung ku hal-hal anu hade minangka cocoba. (Al-Anbiya : 35).

Prak geura ngadu’a ka Pangeran anjeun kalawan handap asor jeung sora nu halon. Saestuna Alloh henteu mikaresep jalma-jalma nu kaleuleuwihi…Prak geura ngadu’a anjeun kalawan rasa sieun (moal ditarima) jeung harepan (bakal ditedunan). (Al A’raaf : 55, 56).

Kudu sieun kana hiji waktu, nu dina poe eta teh hiji bapa teu bisa nulungan anakna jeung hiji anak oge teu bisa nulungan bapana najan ukur saeutik. (Lukman : 33).

Saestuna Alloh teu ngarobah kaayaan hiji kaum nepi ka maranehna ngarobah kaayaan nu aya dina diri maranehna sorangan. (Ar-Ra’d : 11).

Saestuna setan teh musuh nu nyata keur anjeun, mangka anggap manehna musuh (anjeun) sabab saestuna eta setan-setan teh ngan ukur ngajak golonganana sangkan jadi nyicingan naraka nu ngabebela. (Faathir : 6).

He jalma-jalma nu ariman, riksa diri anjeun jeung kulawarga anjeun tina seuneu naraka anu suluhna ku manusa jeung batu; nu ngajagaanana malaikat-malaikat anu kasar tur heuras, nu teu doraka ka Alloh, kana naon-naon anu diparentahkeun. (QS. At Tahrim : 6).