Paparikan jeung Rarakitan Silih Asih
Kuring mah alim ka Bandung,
sieun ka Sumedang hilir,
Kuring mah alim dicandung,
sieun ditinggalkeun kilir.
Kuring mah alim ka Bandung,
hayang ka Soreang bae,
Kuring mah alim dicandung,
hayang ku sorangan bae.
Baju hideung kancing tangan,
dikaput ku merang awi,
Nu hideung matak teu nangan,
sing emut ka diri abdi.
Baju tablo dibulao,
kembangna katuncar mawur,
Ari bogoh ti bareto,
terang-terang geus ka batur. (more…)
IHSAN
ILMAN
IZZAN